اهداف فقه و وظيفه فقيهان درپيام مقام معظم رهبرىبه: نخستين كنگره علمى تخصّصى دائرة المعارف فقه برمذهب اهل بيت (ع)نوشته اى كه فراروى داريد، پيام مقام معظّم رهبرى، حضرت آيت الله خامنه اى به كنگره دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت است. معظم له در اين پيام، راه تكميل و بالندگى فقه را مى نماياند . او، با هوشمندى، به تحليل روند فقه و تجليل تلاش فقيهان بزرگ، در هر دوره اى مى پردازد و بقاى اين را در جامعه، مرهون پاسخ گويى به مسائل مستحدثه مى داند. شناخت حقيقت و فلسفه علم فقه را را هبردى به انجام رسالت فقه و اصلاح و تكميل آن مى شمارد. تكميل فقه را در پاسخ گويى به نيازهاى نو پيدا از منابع و قواعد فقهى، بهره ورى از روشهاى پژوهش و دستاوردهاى دانش امروز، در جهت استنباط مسائل مستحدثه و حوادث نو پيدا مى داند : « فقهاى عصر، بايد با روشن بينى و احاطه علمى و پاى بندى به روش فقاهت از يكسو، و آزاد انديشى و شجاعت علمى از سوى ديگر، مفاهيم جديدى را در فقه كشف كرده و احكام تازه اى را با استناد به كتاب و سنّت عرضه كنند و اين تكميل فقه است » . معظم له، بهره ورى از شيوه هاى عرضه جديد و روشهاى پيشرفته علمى امروز ر، براى تكميل و تكامل فقه، ضرورى مى شمارد:« استفاده از سبكهاى نوين در تدوين و نگارش كتب و رساله هاى فقهى و علمى جديد و حتى استفاده از روشهاى پيشرفته بحث علمى به كاربردن ابزارهايى كه امروز در تحصيل كار علمى، داراى سهم مؤثرى است، همه اينها به وظيفه تكميل فقه، كمك مى كند». در پايان، كار دائرة المعارف را در راستاى معرفى، بهره بردارى و تكميل فقه مى شمارد: « آنچه بايد صراحتاً اعلام كنيم آن كه تدوين دائرة المعارف فقه، بر مذهب اماميه، در مورد هر سه وظيفه مذكور، اقدامى بزرگ و بسى مؤثر است. اين طرح وسيع و ارزشمند، در آن واحد، مى تواند هم به معرفى فقه شيعه و هم بهره بردارى علمى و عملى از آن و هم; بالاخره به تكميل و توسعه آن، خدمتى بزرگ كند». اميد آن كه حوزه ه، با بهره ورى از اين رهنمودهاى نورانى، طرحى بزرگ و كار، در فقه اهل بيت پى ريزند. بسم الله الرحمن الرحيمنخستين گردهمايى علمى تخصصى دائرة المعارف فقه، پيام آور آن است كه در حوزه علميه قم، تحوّل مباركى كه همه چشم انتظار آنند، با آهنگى متين و بى وقفه، در حال وقوع است. نگارش دائرة المعارف فقه بر مذهب اهل بيت، عليهم السلام، خود، كارى تازه و نيز متّكى بر پايه ها و ابزارهايى است كه آشنائى حوزه هاى علميه ما با آن، تازه است .و آن گاه كه اين كار با چنين پختگى و استوارى و فراگيرى، پا به عرصه هستى مى گذارد، بيننده را به داورى خوشبينانه رهنمون مى گردد. فقه مصطلح اسلامى، متضمّن مجموعه كاملى از مباحثى است كه در عرف علمى امروز «علم حقوق » ناميده مى شود و داراى عرصه هاى متنوّعى است كه مجموعاً متكفّل تنظيم روابط ميان افراد جامعه بشرى است و نظامات و مقرّرات حاكم بر زندگى بشر، از جهات گوناگون را شامل مى شود. افزون بر اين، فقه، روابط ميان انسان با خدا را نيز در قالب احكامى متين و مشروح، مشخّص مى سازد كه علم حقوق از اين بخش، بيگانه است و بدين ترتيب، فقه مصطلح اسلامى از علم حقوق مصطلح جهانى، بسى گسترده تر است .و در ميان فقه مذاهب مختلف اسلامى، فقه اماميّه كه متّخذ از مذهب اهل بيت، عليهم السلام، است داراى ذخيره اى گرانبها و درياى عميقى از تحقيق و تفريع است كه نظير آن را در فقه مذاهب ديگر اسلامى نمى توان يافت و اين به فقه شيعه غناى فوق العاده و بى همانندى بخشيده است. از آغاز پيدايش فقه تفصيلى و استدلالى در شيعه، در قرن چهارم هجرى تا امروز، اين دانش دينى روز به روز گسترده تر و با كيفيت تر گشته و به تدريج از اسلوب و روش استنباطى متقن و استوار، كه همان روش « فقاهت » است و علم اصول فقه، عهده دار تدوين و تحكيم اجزا و اصول آن است، برخوردار شده است . در اين عرصه، تلاش موفّق و مجاهدت آميز هزاران فقيه برجسته شيعه كه در ميان آنان صدها مؤلّف نامدار و ده ها فقيه صاحب سبك و مبتكر ديده مى شوند، حجم عظيمى از يك حركت هزار ساله و رو به رشد و داراى محصولى اعجاب انگيز ر، در برابر ديدگان ما قرار مى دهد. اين گنجينه پربار و كم نظير، امروزه در اختيار
فقهاى
برجسته شيعه و مورد استفاده آنان و تا حدودى آحاد مردم
متديّن است .ليكن تكريم اين ثروت معنوى، سه وظيفه
عمده در قبال آن را بر عهده همه علاقه مندان و متخصّصان
فقه اماميّه قرار مى دهد .اين سه وظيفه عبارت است از : معرّفى، بهره بردارى و تكميل .دو وظيفه اوّل ناظر به گذشته و اكنون است و وظيفه سوم، ناظر به آينده است. بجاست در باره هريك از اين سه، سخن كوتاهى گفته شود : 1- معرّفى: فقه شيعه ناشناخته است در معلومات غير مسلمين از فقه اسلام، غالباً جايى ندارد .در كتب استدلالى فقه كه از سوى غير شيعه تدوين مى شود، آراى آن غالباً مورد سكوت و غفلت است .در دائرة المعارفهاى جهانى و حتى اسلامى آراى آن غالباً در رديف آراى فقهى مذاهب مهجور قرار مى گيرد .و اين ستمى بزرگ است، هم به دانشى بدين وسعت و عمق و پيشرفت، كه شايد بتوان گفت :هيچ يك از مذاهب اسلامى به تنهائى داراى فقهى با اين خصوصيات سه گانه نيستند و هم به كسانى كه مى خواهند از آن بهره ببرند .معرّفى اين فقه و كشاندن آن به مجموعه هاى جهانى و كتب فقهى ديگر مذاهب اسلامى و مطالعات حقوقى مراكز علمى جهان، خدمتى به علم و به دانشمندان است و اين كار بايد به شيوه درست و منطقى انجام شود. 2- بهره بردارى: بجز در احوال شخصيّه و نيز در آنچه مربوط به فرد مسلمان است، فقه اسلامى و از جمله فقه شيعى، در طول قرنه، مورد بهره بردارى قرار نمى گرفته است .پس از تشكيل جمهورى اسلامى فقه شيعه يكسره در معرض عمل جامعه ايرانى است و به تبع آن، در همخوانى با موج همه جايىِ گرايش ملّتها به اسلام، فقه ساير مذاهب نيز در برخى كشورها به جايگاه قانون گذارى نزديك شده است . با اين همه، هنوز توان عظيم فقه، در گره گشايى معضلات زندگى و حلّ نقاط كور در مناسبات اسلامى فرد و جامعه، به كار گرفته شده و بعض، شناخته نشده است .پديده هاى روز به روز زندگى در مقام استفهام و استفتا از فقه اسلامى، طبعاً بايد به پاسخى قانع كننده و حكمى قابل استدلال برسد .به علاوه، فقه امروز كه از پيچيدگى در استدلال و ظرافت همراه با استحكام برخوردار است، مى تواند در تكميل و پيشرفت دانش حقوق، مورد بهره بردارى قرار گيرد و راه هاى تازه اى را در برابر محقّقان مراكز حقوقى جهان بگشايد . 3- تكميل: با پيشرفت فنّى و صنعتى و علمىِ بشر كه بر روى همه شؤون زندگى وى اثر گذارده و سرعت حوادث و پديده هاى نوين را نسبت به روزگار گذشته چند و چندين برابر كرده است، تعداد موضوعاتى كه در معرض پاسخ گويى فقه قرار مى گيرند و فقه بايد حكم شرعى آنها را بيان كند نيز به همين نسبت افزايش مى يابد .بى شك سرچشمه هاى فقه و نيز شيوه فقاهت براى فهم حكم اين موضوعات كافى است، ولى شناخت موضوعى آنها و تحقيق و تدقيق لازم براى تطبيق موضوع با عناوين كلّى در فقه و استدلال مناسب و خلاصه بهترين روش براى درك حكم شرعى آن، كارى مهم و راهى دراز است .همچنين اى بسا موضوعاتى كه در فقه مطرح گشته و حكم آن واضح است، ولى امروزه، موضوع چنان تحول و تطوّرى يافته كه به آسانى نمى توان حكم آن را از آنچه در گذشته گفته شده است دانست .در چنين مواردى است كه فقهاى عصر، بايد با روشن بينى و احاطه علمى و پاى بندى به روش فقاهت از يكسو، و آزادانديشى و شجاعت علمى از سوى ديگر، مفاهيم جديدى را در فقه، كشف كرده و احكام تازه اى را با استناد به كتاب و سنّت، عرضه كنند و اين تكميل فقه است .علاوه بر اينه، استفاده از سبكهاى نوين در تدوين و نگارش كتب و رساله هاى فقهى، عمومى و تخصّصى، و نيز استفاده از روشهاى تحقيق فنّى و علمىِ جديد و حتّى استفاده از روشهاى پيشرفته بحث علمى و به كار بردن ابزارهايى كه امروز در تسهيل كار علمى داراى سهم مؤثرى است، همه اينها به وظيفه تكميل فقه كمك مى كند . آنچه بايد صراحتاً اعلام كنيم آن است كه تدوين دائرة المعارف فقه، بر مذهب اماميّه در مورد هر سه وظيفه مذكور، اقدامى بزرگ و بسى مؤثر است .اين طرح وسيع و ارزشمند در آن واحد مى تواند هم به معرفى فقه شيعه و هم به بهره بردارى علمى و عملى از آن و هم بالاخره به تكميل و توسعه آن، خدمتى بزرگ بكند . اين جانب خداوند حكيم و عليم را شكر مى گويم كه اين توفيق به جامعه علمى و فقهى ارزانى گشته است و حوزه علميه قم بحمدالله اوّلين بار مقدّمات شروع به كارى به اين عظمت را فراهم آورده است . و وظيفه خود مى دانم كه از كليه علما و فضلا عاليقدرى كه در اين طرح بزرگ سهيم اند و دامن همت براى انجام اين كار به كمر زده اند، تقدير و سپاسگزارى كنم، به ويژه از فقيه محقّق و عالم بزرگوار جناب حجة الاسلام و المسلمين آقاى حاج سيّد محمود هاشمى، دامت بركاته، كه دانش وسيع و انديشه پيشرو و همت بلند و توانِ كارىِ ايشان موجب شد كه آرزوى قلبى اين جانب در عالم تحقق قدم بگذارد و شروع درخشان اين كار، اميدهاى ديگرى را زنده نمايد .اميدوارم زحمات طاقت فرساى ايشان و همكارانشان در پيشگاه پروردگار متعال ماجور و مورد تاييد و پسند حضرت بقيّة الله الاعظم، ارواحنا فداه، باشد. و السلام عليكم جميعاً و رحمة الله سيد على خامنه اى 31/11/72 |